بررسي نقش منابع آب بر توسعه سكونتگاه‌هاي روستايي (مورد مطالعه: شهرستان ساري)

منابع آب سطحي و زيرزميني يكي از مسايل مهم در توسعه جوامع روستايي به شمار مي‌روند. زيرا در اين مناطق، منابع آب در توسعه اقتصادي و به‌ويژه فعاليت‌هاي كشاورزي تأثير بسزايي دارد. در اين بين، فن سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافيايي در تهيه نقشه‌هاي گسترده و به‌هنگام تغييرات كاربري اراضي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش وضعيت منابع آب و چالش‌هاي مربوط به آن در روند تغييرات محدوده سكونتگاه‌هاي روستايي در شهرستان ساري انجام شده است. در اين پژوهش، از تصاوير ماهواره لندست 8 در سال‌هاي 1393، 1396 و 1398 استفاده شد و پس از انجام تصحيحات اتمسفريك، نقشه كاربري اراضي براي هر يك از سال‌ها به دست آمد. با توجه به نقشه كاربري اراضي در سال‌هاي 1393، 1396 و 1398 ،كاربري كشاورزي/روستايي در محدوده شهرستان ساري به ترتيب مساحتي برابر 306.25، 290.83 و 300.38 كيلومترمربع داشتند. همچنين، يافته‌ها نشان داد كه با تغييرات منابع آب سطحي و زيرزميني در سال‌هاي منتخب و كاهش در ميزان اين منابع، مساحت تحت پوشش كاربري كشاورزي/روستايي هم كاهش يافته‌اند. بنابراين، ضرورت وابستگي كمتر كشاورزان و روستاييان به منابع آبي با ايجاد و توسعه زيرساخت‌هاي مرتبط با ديگر فعاليت‌هاي كشاورزي مثل گردشگري روستايي و كشاورزي با وابستگي كم به منابع آبي پيشنهاد شده است.