فضيلت‌گرايي در تقريري انسان‌شناختي؛ مروري بر كتاب The Subject of Virtue: An Anthropology of Ethics and Freedom (فاعل فضيلت؛ انسان‌شناسي اخلاق و آزادي)

Virtue ethics in an anthropological account A review of ‘The Subject of Virtue: An Anthropology of Ethics and Freedom’ by James Laidlaw

انسان‌شناسي اخلاق يكي از رشته‌هاي نوظهور در مطالعات ميان رشته‌اي در حوزه فلسفه اخلاق و انسان‌شناسي است. كتاب «فاعل فضيلت؛ انسان‌شناسي اخلاق و آزادي» نوشته جيمز ليدلاو، يكي از تأثيرگذارترين آثار نوشته شده در اين حوزه است. نويسنده در اين اثر كوشيده است مرزهاي انسان‌شناسي و فلسفه اخلاق را به يكديگر نزديك كند. بهره‌گيري مولف از مفاهيم و نظريه‌هاي مختلف در هر دو رشته موجب شده است اين كتاب فراتر از يك مطالعه انسان‌شناسانه صرف قرار بگيرد. به طور نمونه وي فضيلت را از فلسفه اخلاق و آزادي را از مطالعات انسان‌شناسانه وام گرفته است. از اين رو مي‌توان اين كتاب را نمونه موفقي از يك مطالعه ميان‌رشته‌اي قلمداد كرد كه علاوه بر بهره‌گيري از منابع هر دو رشته، از نظر روش‌شناختي نيز به هر دو حوزه اداي سهم كرده است. او براي اين منظور از منابع موجود در رشته فلسفه اخلاق بهره‌ مي‌جويد تا به تقويت پژوهش‌هاي انسان‌شناختي كمك كند. همچنين وي بنا دارد زمينه توليد منابع علمي بيشتري در زمينه انسان‌شناسي اخلاق را ايجاد كند و حتي براي تكميل گفتگوي انسان‌شناسي اخلاق، برخي متفكران از جمله ميشل فوكو، مكينتاير و برنارد ويليامز را در كنار يكديگر قرار مي‌دهد.

Moral anthropology is a newfound field in interdisciplinary studies in moral philosophy and anthropology. ‘The Subject of Virtue: An Anthropology of Ethics and Freedom’ by James Laidlaw is one of the most effective books ever in this area. The author tries to approximate the boundaries of anthropology and moral philosophy. He uses notions and theories from both fields, and it makes the book to be more than a mere anthropological study. For instance, he draws the notions of virtue and freedom from moral philosophy and anthropology respectively. As a result, the book could be regarded as a successful interdisciplinary study, which benefits from both disciplines and at the same time contributed to them methodologically. To do so, he uses philosophical resources to support anthropological researches. Laidlaw also wants to facilitate new resources in the field of moral anthropology, and puts some figures-like Foucault, MacIntyre, and Williams- together to improve the discussion of moral anthropology.