اثر بخشي مداخله شناختي-رفتاري به عنوان مكمل درمان هاي نگهدارنده بر پيشگيري از عود و بهبود نشانه هاي اختلالات رواني بيماران وابسته به مواد

The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Intervention as a Supplement to Maintenance Therapies on the Prevention of Recurrence and Improvement of Symptoms of Mental Disorders in Substance-Dependent Patients

اعتياد نوعي آسيب اجتماعي است كه اختلالات رواني و جسماني گسترده اي دارد و هزينه هاي زيادي را به جوامع تحميل مي كند. اين پژوهش با هدف تعيين اثر بخشي مداخله ي غير دارويي شناختي-رفتاري به عنوان مكمل درمان هاي نگهدارنده بر پيشگيري از عود و بهبود نشانه هاي اختلالات رواني بيماران مبتلا به سوء مصرف مواد مخدر افيوني در شهر تبريز انجام شد. روش اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. به همين منظور، تعداد 60 نفر از مردان مبتلا به سوءمصرف مواد مخدر افيوني با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در گروه هاي آزمايش (30 نفر) و كنترل (30 نفر) جايگزين شدند. شركت كنندگان به مقياس پيش بيني پذيري بازگشت به مصرف مواد و پرسش نامه ي چك ليست نشانه هاي اختلالات رواني پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل كواريانس تجزيه و تحليل شدند. يافته ها نتايج نشان داد كه درمان شناختي- رفتاري بر پيشگيري از عود موثر بود. همچنين، مداخله شناختي-رفتاري بر بهبود نشانه هاي اختلالات رواني بيماران مبتلا به سوءمصرف مواد مخدر افيوني موثر بود. نتيجه گيري با توجه به اثربخشي درمان شناختي-رفتاري بر بهبود افراد مبتلا به سوءمصرف مواد، اين مداخله مي تواند مورد استفاده درمان گران و مشاوران براي درمان اين گروه از بيماران قرار گيرد.

Addiction is a type of social harm that has widespread psychological and physical disorders and imposes high costs on communities. The aim of this study was to determine the effectiveness of cognitive-behavioral non-pharmacological intervention as a supplement to maintenance therapies on the prevention of recurrence and improvement of symptoms of mental disorders in patients with opioid abuse in Tabriz. Method This research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design with a control group. For this purpose, 60 men with opioid abuse were selected using convenience sampling method and randomly assigned into experimental (n=30) and control (n=30) groups. Participants responded to the relapse prediction scale and the symptom checklist-90. Data were analyzed using the analysis of covariance. Results The results showed that cognitive-behavioral therapy was effective in preventing recurrence. Also, cognitive-behavioral intervention was effective in improving the symptoms of mental disorders in patients with opioid abuse. Conclusion Given the effectiveness of cognitive-behavioral therapy on the recovery of individuals with substance abuse, this intervention can be used by therapists and counselors to treat this group of patients.