آسيب شناسي امنيت كلانشهرها با تأكيد بر مديريت حريم پايتخت

زمينه و هدف: در دهه‌هاي اخير با افزايش جمعيت و تغيير نسل‌ها و فرهنگ‌هاي مختلف در كلانشهرها و تغيير شيوه زندگي، امنيت به چالش بسيار مهم تبديل شده است. امنيت با رضايت‌مندي، آسايش شهروندان و مطلوبيت زندگي در قالب توسعه پايدار انساني و شاخصي براي كيفيت زندگي ارتباط پيدا مي‌كند. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف آسيب‌شناسي امنيت كلانشهرها با تأكيد بر مديريت حريم پايتخت صورت‌گرفته است. روش‌شناسي: اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت توصيفي و پيمايشي و از نوع تحليلي است. جامعه آماري 856565 نفر بوده كه از اين ميان تعداد ۳۸۳ نفر با استفاده از نمونه‌گيري تصادفي ساده و بر اساس فرمول كوكران براي نمونه آماري انتخاب شدند. پانل متخصصان، روايي صوري پرسش نامه را تأييد كرده و از فرمول آلفاي كرون باخ در نرم‌افزار SPSS 20 پايايي بخش‌هاي مختلف پرسش نامه محاسبه گرديد. يافته‌ها: در عامل محتوايي نگرش يكپارچه در مديريت امنيتي، نبود ائتلاف بين متخصصان حوزه‌هاي امنيتي، تعدد نگرش و ديدگاه‌هاي سياسي داراي بيشترين تأثير در آسيب‌پذيري حريم پايتخت مي‌باشند. همچنين بين مؤلفه‌هاي تفرق قانوني و مديريتي با نمره 0.786 بيشتري رابطه وجود دارد و كمترين رابطه مربوط به مؤلفه‌هاي قانوني و ساختاري است. نتايج: ضعف ضوابط، طرح‌ها و برنامه‌هاي مصوب و كمبود بودجه و تجهيزات امنيتي از متغيرهاي تأثيرگذار بر امنيت حريم پايتخت است و در اين زمينه بايد گفت آسيب‌پذيري مديريتي، قانوني و ساختاري سبب ناامني، قانون گريزي، اختلافات فرهنگي و عدم امنيت و ايمني در قبال حريم كلانشهر تهران مي‌گردد.