تبيين عوامل تاثيرگذاربر امنيت كلان شهر مشهد

در هزاره سوم توجه به مقوله امنيت شهري در كلان‌شهرها از اهميت بسزايي برخوردار شده است. شهر مشهد با توجه‌ به دارابودن موقعيت مذهبي در كشور، داراي نقش و كاركردي ويژه مي‌باشد. ازاين‌رو پژوهش حاضر با توجه ‌به اهميت و جايگاه امنيت در زندگي اجتماعي به‌عنوان مؤلفه‌اي اصلي و بنيادين به مطالعه ابعاد امنيتي در كلان‌شهر مشهد در دو بعد طبيعي و انساني پرداخته است. روش پژوهش به‌صورت توصيفيتحليل و با بهره‌گيري از تكنينك ديمتل انجام شده است. يافته‌هاي آن نشان مي‌دهد كه امنيت در اين كلان‌شهر در دو بعد طبيعي (فرونشست زمين، خشكسالي، زلزله، بحران آب) و انساني (رابطه مركزپيرامون، نابرابري اجتماعي، كودكان كار، حاشيه‌نشيني، آلودگي صوتي، مرزي بودن و تنوع مذهبي) قابل‌بررسي است. دراين‌بين متغيرهايي مانند حاشيه‌نشيني (۵٫۹۸۶۸)، نابرابري اجتماعي (۴٫۶۳۸)، رابطه مركزپيرامون (۴٫۶۲۹۵) و خشكسالي (۴٫۵۹۲۱) داراي تعامل بالا و ارتباط سيستمي قوي با ساير متغيرها هستند. متغير مركزپيرامون، خشكسالي، زلزله، مرزي بودن و كاهش سطح آب زيرزميني علت اين مدل سيستمي محسوب مي‌شوند؛ و عواملي مانند حاشيه‌نشيني، نابرابري اجتماعي، كودكان كار، تنوع مذهبي و فرونشست زمين به‌عنوان معلول نمايش‌داده‌شده است؛ بنابراين مي‌توان بيان كرد كه امنيت در اين كلان‌شهر تحت تأثير بعد طبيعي است و مي‌تواند بعد انساني را تحت تأثير خود قرار دهد.