نظريه منشاء صدور در علم ديني و نسبت آن با فقه حكومتي

هدف پژوهش حاضر تبيين جايگاه علم در تدوين فقه حكومتي و طراحي نظام‌هاي فقهي آن است. اين پژوهش با روش تحليلي، به چيستي، سطوح، مسائل، مباني، روش‌شناسي و آثار نظريه منشاء صدور پرداخته است. براساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان گفت سطح نخست علم ديني «وحي و تفسيرهاي مفسران معصوم وحي» بوده و سطح دوم آن، استنباط «دقيق»، «همه‌جانبه»، «سيستمي» و «حكومتي» فقيه از دين است. اين نظريه بر اين باور است كه همه مسائل علوم اعم از توصيفات هستي و تجويزات آن در قرآن موجود مي‌باشد. مهم‌ترين آثار نظريه منشاء صدور دستيابي به فقه حكومتي و نظام‌هاي فقهي آن همچون اقتصاد، سياست، امنيت، هنر و رسانه و ساير نظام‌هاي فقهي است.