فراواني فنوتيپ‌ها و ژن‌هاي مقاومتي اسينتوباكتر بوماني و تيپ‌بندي ملكولي به روش PFGE در بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي زنجان

زمينه: اسينتوباكتر بوماني با قابليت كسب مقاومت با مكانيسم هاي جديد تبديل به مشكل جهاني در عفونت هاي بيمارستاني شده است. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين فراواني سويه‌هاي مقاوم و ژن هاي مقاومتي و نيز تيپ‌بندي مولكولي سويه‌هاي بيمارستاني در زنجان بود. مواد و روش‌ها: 250 نمونه كلينيكي جدا شده از بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي زنجان، كشت داده شده و ايزوله‌ها به روش بيوشيميايي و رديابي ژن blaOXA51، تعيين هويت شدند. الگوي حساسيت آنتي بيوتيكي سويه‌ها تعيين شد. حضور اينتگرون هاي 1، 2، 3 و همچنين ژن هاي اگزاسيلينازي با روش واكنش زنجيره اي پليمراز (PCR) بررسي گرديد. تيپ‌بندي به روش پالس فيلد ژل الكتروفورز (PFGE) انجام شد. ارتباط بين ژن هاي مقاومتي و الگوي حساسيت آنتي بيوتيكي و كلاسترها تعيين گرديد. يافته‌ها: از مجموع 250 نمونه، 68 ايزوله به‌عنوان اسينتوباكتر تشخيص داده شده كه از اين ميان 48 ايزوله به‌عنوان اسينتوباكتر بوماني شناسايي شدند. 94 درصد نمونه ها به عنوان سويه هاي MDR و 46 درصد به عنوان سويه هاي XDR و 12 درصد آن‌ها PDR تشخيص داده شدند. بيشترين ميزان مقاومت 48 ايزوله اسينتوباكتر بوماني به سفتازيديم، سفوتاكسيم و كوتريموكسازول و بيشترين ميزان حساسيت به كلسيتين (60 درصد) اختصاص داشت. فراواني ژن هاي مقاومتي اينتگرون 1، 2، 3 به‌ترتيب 60، 28 و 0 درصد بودند. فراواني ژن‌هاي مقاومت به كارباپنم ها براي ژن هاي blaOXA23، blaOXA24، blaOXA51 و blaOXA58 به ترتيب: 74، 24، 100 و 4 درصد بود. نمونه هاي فوق به 26 پالسوتايپ گروه بندي شدند. نتيجه‌گيري: در منطقه مورد مطالعه مقاومت به كلسيتين سير صعودي داشته و وجود تنوع ژنتيكي بالا بيانگر تنوع در سويه هاي اسينتوباكتر بوماني است.