تحليل تأثيرات اقتصادي سياست دانشگاههاي كارآفرين بر توسعه شهري دانش‌بنيان با رويكرد پويايي‌شناسي سيستم (موردمطالعه: كلانشهر اصفهان)

در الگوي توسعه شهري دانش‌بنيان توليد، انتشار و گسترش دانش و مهارت‌ها منجر به نوآوري مي‌شود و نوآوري‌ نيز در يك فرايند چرخه‌اي و سيستمي منجر به رشد و توسعه اقتصادي مي‌گردد. در اين مقاله، با استفاده از روش پويايي‌شناسي سيستم كه به طور گسترده‌اي براي مدل‌سازي سيستم‌هاي پيچيده اقتصادي- اجتماعي استفاده مي‌شود، به مدل‌سازي و شبيه‌سازي اثرات اقتصادي سياست دانشگاه كارآفرين بر توسعه شهري دانش‌بنيان پرداخته شده است. ساختار كلي مدل شامل هفت زيرسيستم جمعيت، آموزش، زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، مراكز تحقيق و توسعه، استارتاپ‌ها و شركت‌هاي دانش‌بنيان، بازار و اشتغال است. اين موارد مؤلفه‌هاي اصلي توسعه‌ شهري دانش‌بنيان هستند كه وابستگي‌هاي متقابل و پيچيده و انواع تعاملات بين آن‌ها بررسي شده است. با كمك داده‌هاي گردآوري شده به روش اسنادي در كلان‌شهر اصفهان در بازه زماني 1397-1390، مدل نهايي شبيه‌سازي شد. پس از اعمال اعتبارسنجي و نتايج مورد قبول آن، در راستاي بررسي و تحقق هدف پژوهش، سياست دانشگاه كارآفرين همراه با سه سناريو، طراحي و نتايج اثرات آن بررسي شد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه مؤلفه‌هاي توسعه شهري دانش‌بنيان به طور سيستمي بر يكديگر تأثيرگذارند و چرخه اثرات اقتصادي آن قابل‌تحليل مي‌باشد. با افزايش تعداد فارغ‌التحصيلان دانشگاهي در يك چرخه فزاينده، نيروهاي كار دانشي افزايش مي‌يابد. توسعه سرمايه‌گذاري بخش‌ خصوصي و عمومي در حوزه نوآوري مي‌تواند عملكرد زيرسيستم مراكز تحقيق و توسعه را تقويت كند. توسعه زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات؛ نظير دسترسي به اينترنت، كامپيوتر و تلفن همراه، روند همكاري‌هاي علمي و فناوري ميان عرضهكنندگان دانش (دانشگاه) و متقاضيان دانش (صنعت و خدمات) را تسريع و تسهيل مي‌كند. اعمال سياست دانشگاه كارآفرين از طريق توسعه روابط همكاري بين دانشگاه‌ها، مراكز پژوهشي و صنعت، منجر به رشد ايده‌ها و نوآوري‌هايي ميشود كه در نهايت بر رشد و توسعه اقتصاد دانش‌بنيان و توليد محصولات نوآورانه تأثيرگذار است.

no abstract