شناسايي و تحليل موانع نهادي شهر هوشمند (موردمطالعه: شهر تبريز)

شهر تبريز علي‌رغم تلاش‌هاي بسياري در راستاي تبديل‌ شدن به شهري هوشمند، با موانعي روبه‌رو است؛ لذا هدف پژوهش حاضر، شناسايي اين موانع و رتبه‌بندي آنها است. از طريق بررسي مطالعات و نيز مصاحبه با خبرگان فعال در توسعه شهري، داده‌هاي لازم، گردآوري و موانع نهادي اجراي شهر هوشمند در تبريز از طريق روش تحليل تم در قالب 37 مانع، شناسايي و در پنج گروه طبقهبندي شدند. در نهايت با استفاده از فرايند تحليل شبكه‌اي فازي، رتبه‌بندي موانع انجام شد. براي تبديل شهر تبريز به يك شهر هوشمند بايد موانع شناسايي‌شده؛ شامل موانع مديريتي- ساختاري، حقوقي، اجتماعي، سياسي، فرهنگي، اقتصادي، سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي را ضعيف كرد و در نهايت از بين برد. موانع اقتصادي كه مربوط به اختصاص بودجه كم به هوشمندسازي شهر تبريز و اقتصاد مه‌آلود ميباشد، رتبه اول را به خود اختصاص داد. يكي از بهترين راه‌ها براي غلبه بر اين مانع، اين است كه دولت يك مدل مالي مناسب براي دستيابي به منابع مالي براي توسعه هوشمندي در تبريز ايجاد كند. سياست‌گذاران بايد با استفاده از رويكرد شهر هوشمند به ارائه كارآمد و نوآورانه خدمات و فناوري به شهروندان بپردازند و بهتر است كه انگيزه در كاربران نهايي براي مشاركت در ارائه خدمات ايجاد شود.

no abstract