بررسي تطبيقي مولفه هاي رمانتيسم در اشعار نادر نادرپور و آلفرد دو موسه

در اواخر قرن هجدهم با ظهور رمانتي‌سيسم در اروپا، جنبشي فراگير در ايران نيز به وجود آمد. در اين ميان آثار ادبي شاعران رمانتيك همچون هوگو، لامارتين و موسه تاثير بسزايي بر روي اشعار شاعراني از جمله فروغ فرخزاد، فريدون توللي و نادر نادرپور در ايران داشت. شاعران رمانتيك از مضاميني چون عشق، طبيعت، تنهايي، مرگ و ... در اشعارشان استفاده مي‌كردند. آلفرد دو موسه يكي از آن شاعراني بود كه به هيجانات قلبي و عاطفي خود اهميت داده و از اين مضامين در اشعار خود بسيار استفاده كرده است. از آنجايي كه نادرپور در رشته زبان و ادبيات فرانسه در كشور فرانسه تحصيل كرده، شايد بتوان گفت كمابيش با مكتب و آثار شاعران رمانتي‌سيسم در ارتباط بوده و از آنها بهره جسته است. در پژوهش حاضر، برآنيم تا بدانيم نادرپور از كداميك از مولفه‌هاي رمانتي‌سيسم در سرودن اشعار خود بهره برده و الهام پذيرفته است؟ كدام شاعر رمانتيك اروپايي را منبع الهام خود مي‌دانسته؟ در اين مقاله اشعار نادرپور را با اشعار و به خصوص قطعات شبهاي آلفرد دو موسه بر اساس مكتب فرانسوي ادبيات تطبيقي مقايسه مي‌كنيم و الهام‌پذيري نادرپور را از مكتب رمانتي‌سيسم به روش تحليل و آناليز شعر و مقايسه تطبيقي مورد بررسي قرار مي‌دهيم. نتيجه مقاله حاضر اين است كه هر دو شاعر در اشعار خود مولفه‌هاي مشتركي از مكتب رمانتي‌سيسم همچون تنهايي، عشق، طبيعت، مرگ و بيماري قرن را به كار برده‌اند كه با توجه به پيدايش رمانتي‌سيسم ابتدا در اروپا و سپس در ايران، تاثيرپذيري نادرپور از اشعار موسه مشهود است.

no abstract