سوررئاليسم در رمان ملكوت بهرام صادقي

سوررئاليسم به ادبيات و هنر از منظر روانشناسانه مي‌پردازد، مسائل ذهني و رواني را در آن برجسته مي‌كند و به روان ناخودآگاه و خواب و رويا اهميت بسيار مي‌دهد. آن آفرينش هنري بدون هرگونه نظارت عقل و محدوديت‌هاي عرفي و اخلاقي است و هذيان‌وار و رؤياگونه لحظه‌هاي گذرا و ناب ذهن را ثبت مي‌كند تا واقعيت برتر را برسازد. در اين مقاله، رمان «ملكوت» نوشتة بهرام صادقي به روش توصيفي-تحليلي از ديدگاه سوررئاليسم تحليل شده است. نگارندگان مي‌خواهند به اين پرسش اصلي پاسخ دهند كه چه ويژگي‌ها و شاخصه‌هايي باعث شده است كه اين رمان، سوررئاليستي قلمداد شود؟ نتيجة بررسي‌ها نشان مي-دهد نتيجة بررسي‌ها نشان مي-دهد كه بهره‌گيري از ويژگي‌ها و شگردهايي چون نگارش خودكار، خواب و رؤيا، امر شگفت و حيرت‌زا، عشق اروتيك و ستايش زن، طنز و جنون، مكان‌هاي عجيب و غريب، درآميختن واقعيت با خيال و نبود زمان گاهنامه‌اي، ملكوت را به رماني سوررئاليستي بدل كرده است.

no abstract