«آرگو» در گفتمان ادبي نيمايوشيج

«آرگو» يكي از كلمات كليدي در گفتمان ادبي نيمايوشيج است. مفهومي كه در آثار و تحليل هاي شاعران و منتقدان پس از او به «زبان عاميانه و محلي» ترجمه و تعبير شده است. در حالي كه اين كلمه در پژوهش هاي زبانشناسي براساس فرهنگ هاي لغت فرانسوي و انگليسي به معناي «زبان مخفي» آمده است؛ زباني مختص گروهي خاص كه ديگران خارج از آن گروه از فهم آن عاجز و ناتوان اند. اين مقاله به شيوه توصيفي - تحليلي در گام نخست نمونه هايي از نظرات نيما در باب «آرگو» و مصاديقي از شعرهاي وي را آورده و سپس برداشت ها و دريافت هاي شاعران و منتقدان ادبي پس از وي را از اين اصطلاح تحليل كرده و نشان داده كه اين دريافت ها ناقص است. نتيجه ديگر اين مقاله اين است كه آنچه نيمايوشيج به عنوان «آرگو» يادكرده نه صرفا زبان عاميانه بلكه توجه به زبان مخفي و تمام جنبه هاي فرهنگ عاميانه است كه يكي از جلوه هاي اساسي آن در نمايش هاي عاميانه متجلي شده است.