مطالعه پتروگرافي، ژئوشيميايي كاني‎هاي سازند هرمز در جزيره هرمز

جزيره هرمز گنبدي نمكي در جنوب ايران است كه بخش اعظم آن از رسوبات تبخيري-كربناتي نئوپروتروزوئيك تشكيل شده است. تا كنون مطالعات زيادي در مورد پتروگرافي و ژئوشيمي رسوبات تبخيري-كربناتي هرمز انجام نشده است. بعلاوه حركات نمكي در اين منطقه باعث شده تا تشخيص روابط سني سنگ‎ها تنها بر مبناي روابط صحرايي دشوار باشد. در اين مطالعه با درك شواهد صحرايي (مانند ضخامت نمك، نوع و ميزان ميان بار و همچنين روابط صحرايي واحد تبخيري با سنگ‎هاي آتشفشاني)، مطالعات كاني‎شناسي (ازجمله مطالعه سيالات درگير واحد تبخيري، مطالعه ميان بارهاي بخش تبخيري كربناتي و كاني شناسي دولوميت، پيريت و توف هاي ريوليتي) و انجام آناليز هاي ژئوشيميايي (از جمله طيف سنجي پلاسماي جفت شده القايي و ميكروسكوپ الكتروني) نه تنها به بررسي ويژگي هاي رسوبات تبخيري-كربناتي بلكه به بازسازي وقايع رخ داده در حوضه رسوبي هرمز پرداخته شده است. حضور تبخيري هايي با ضخامت، ميان لايه ها و ادخال هاي متفاوت، نشان‎دهنده ته‎نشست واحد تبخيري طي دو مرحله مجزا است. در وقفه بين ته‎نشست اين دو واحد تبخيري زيرين و بالايي، فوران گدازه‎هاي ريوليتي جزيره رخ داده است اما سنگ‎هاي آذرآواري همزمان با ته‎نشست واحد بالايي تشكيل شده‎اند. ته‎نشست هر دو واحد تبخيري در زمان ادياكارن بالايي رخ داده است.