بررسي مصاديق رفاه و تأمين اجتماعي در شاهنامه ي فردوسي

رفاه و تأمين اجتماعي، يكي از شاخص‌هاي پيشرفت در جوامع مترقّي است. بررسي اسناد تاريخي و مشاهدات اجتماعي مورّخان از ايران دوره‌ي ساساني، بيانگر آن است كه پادشاهان ساساني در دوران فرمانروايي خود، كم‌وبيش براي بهبود زندگي مردم كوشيده‌اند. شاهنامه‌ي فردوسي يكي از آثارگران‌سنگي است كه به روايت رخدادهاي آن دوران پرداخته است. پرسش اصلي اين نوشته اين‌ است كه آيا در اين اثر، براي رفاه و تأمين اجتماعي مصاديقي مي‌توان يافت؟ يافته‌هاي اين پژوهش كه به شيوه‌ي اسنادي‌تحليلي به ‌انجام رسيده است، نشان مي‌دهد كه براي هر چهار مؤلّفه‌ي رفاه و تأمين اجتماعي، يعني «بيمه‌هاي اجتماعي»، «خدمات اجتماعي»، «رفاه اجتماعي» و «مساعدت‌هاي اجتماعي»، مصاديق كاربردي و نمونه‌هاي بارز و روشنگري در شاهنامه‌ي فردوسي وجود دارد. اين نمونه‌ها نشان‌دهنده‌ي اهتمام فرمانروايان براي ارتقا موضوع رفاه و تأمين اجتماعي در ميان مردم در آن دوران است.

no abstract