ارزيابي پويايي زمين‎ساختي تاقديس سپيدار با استفاده از ابعاد فركتالي آبراهه‎ها، خطواره‎ها و كانون سطحي زلزله‎ها، زاگرس چين خورده ساده، فارس

تحليل فركتالي روشي مناسب جهت تشخيص ميزان تاثير فعاليت‎هاي زمين‎ساختي و بلوغ ساختاري به صورت كمي مي‎باشد. در اين نوشتار از روش مربع شمار براي اندازه گيري بعد فركتالي آبراهه‎ها، خطواره‎ها و زلزله‎هاي تاقديس سپيدار در كمربند زاگرس چين خورده ساده (زاگرس مياني) استفاده شده است. محاسبه بعد فركتال آبراهه‎ها نشان دهنده تغييرات عدد فركتالي در راستاي شمال باختر جنوب خاور مي‎باشد؛ بطوري كه عدد فركتالي به سمت شمال باختر كاهش مي‎يابد. عدد فركتال حاصل از واكاوي خطواره‎هاي مستخرج از تصاوير سنتينل و زلزله‎ها روندي افزايشي به سمت شمال باختر تاقديس نشان مي‎دهند. با توجه به اين تغييرات، پويايي تاقديس در بخش شمال باختري آن بيش تر است. اين امر از عواملي مانند تغيير توپوگرافي، جنس و سن سنگ‎ها تاثير مي‎پذيرد. محل تغييرات عدد فركتالي در بخش مياني تاقديس با ساختار زين اسبي ناشي از تغييرات توپوگرافي تقريبا تطابق دارد. در اين محل، چين برخاستگي كمتري نسبت به بخش‎هاي مجاور خود دارد. وجود آبراهه‎هاي چنگالي، دره‎هاي خشك و ساختار زين اسبي نشان مي‎دهد كه تاقديس سپيدار در گذشته يك چين واحد نبوده است، بلكه نتيجه گسترش جانبي چين‎هايي است كه رشد كرده و به يكديگر پيوسته اند. با توجه به مدل‎هاي رشد چين‎ها، بنظر مي‎رسد تاقديس سپيدار از مدل پيوند خطي كه حاصل آن به شكل يك چين نيمه استوانه اي همراه با ساختار زين اسبي در محل ادغام چين‎هاست تبعيت مي‎كند. تغييرات عدد فركتالي در طول تاقديس با تغييرات ناشي از محل ادغام چين‎ها تطابق خوبي را نشان مي‎دهد كه نشان دهنده تاثير زمين ساخت فعال چين بر شكل‎گيري و توزيع الگوي عناصر زمين ريخت شناسي در تاقديس است.