بررسي ويژگي‌هاي مشترك شعر سبك هندي و معماري دورۀ صفوي (با تكيه بر اشعار صائب تبريزي)

يكي از دوره‌هاي مهم فرهنگ ايراني دورۀ صفويه است؛ در اين دوره، تبادلات فكري و فرهنگي موثري بين فرهنگ ايراني و فرهنگ شبه قارۀ هند، وجود داشته است. از سويي تاثير‌ شبه قاره بر فرهنگ ايراني در اصطلاحاتي همانند «سبك هندي» آشكار است و از سو ديگر، بسياري از شاعران ايراني در دربارهاي هند نقش مهمي در پرورش تفكر و زبان فارسي در شبه‌قاره داشته‌اند. اين تاثير و تاثرها جزيي جدايي‌ناپذير از فرهنگ دورۀ صفوي است. هدف اين مقاله، شناخت بهتر پيوندهاي فرهنگ شبه قاره و ايران در دوره‌اي خاص است و بر اين مبنا، يكي از سوالات اين تحقيق، چگونگي تاثير و تاثر فرهنگ ايراني و هندي و پيگيري آن در شعر و معماري اين دوره با تاكيد بر اشعار صائب است. ديگر اينكه چه ويژگي‌هاي مشتركي بين معماري و شعر اين دوره قابل شناسايي است. بنابراين اين مقاله، با روش تحليل مقايسه‌اي، به پنج مورد مشترك در هر دو هنر مي‌پردازد و نمونه‌هايي براي آن‌ها ذكر مي‌كند. اين پنج مورد عبارتند از:‌ توجه به جزييات دقيق، قرينه‌سازي، استفاده از رنگ‌هاي متباين، تزيينات و عدم نوآوري و تقليد، از جملۀ اين موارد هستند كه در اين مقاله بررسي شده‌اند.

no abstract