بررسي و تبيين مفاهيم وطنيات در شعر شاعران مهاجر، قبل و بعد از مشروطه

فاقد عنوان لاتين

هدف از انجام اين مقاله بررسي و تبيين مفاهيم وطنيات در شعر شاعران مهاجر، قبل و بعد از مشروطه است. روش كار در اين پژوهش توصيفي- تحليلي و كتابخانه‌اي است. حاصل پژوهش نشان مي‌دهد كه مضمون وطن و متفرعات آن از قرن سوم هجري تا اوايل قرن چهاردهم در شعر فارسي، در مفهوم زادگاه شاعران بوده و اشعاري هم كه با اين مضمون سروده شده‌اند درباره توصيف زادگاه شاعران و يا غم و رنج دوري آنان از زادبومشان به كار رفته است. البته در شعر شاعران عارف مسلك علاوه بر اين مفهوم، مفاهيم عرفاني نيز داشته است. پس از انقلاب مشروطه، در اثر تحولات داخل و خارج ايران، آشنايي ايرانيان با فرهنگ غرب، رواج صنعت چاپ و به تبع آن گسترش جرايد و روزنامه‌ها و ارتقاء شعور اجتماعي، مفهوم جديدي از وطن در قالب يك عنصر فرهنگي، به شعر و ادب فارسي راه يافت كه نه‌تنها مفهوم زادگاه را داشت بلكه قلمرو جغرافيايي يا همان كشور را نيز در بر مي‌گرفت.

فاقد چكيده لاتين