نوليبراليسم و تولد دوبارۀ سزاگرايي كيفري

اين واقعيت كه از اواخر قرن بيستم در آمريكا، آن ‌هم بعد از گذار از تئوري‌هاي مختلف در حوزة سياست جنايي، دوباره نوبت به سزاگرايي، اعمال مجازات متناسب، سختگيرانه و توجه به‌ گونه‌اي از اخلاق اجتماعي و حفظ آن از طريق نظام سزادهي استحقاقي رسيده است، بسيار محل تأمل و بحث است. برخي انديشمندان توضيح اين تحول را در تغييرات اساسي در رويكردهاي مرتبط با حقوق كيفري و حتي برخي نظريه هاي اجتماعي و فرهنگي خلاصه مي‌كنند. در نوشتار حاضر، نگارنده قصد دارد تا به مؤلفه‌هاي سياسي تأثيرگذار بر بازتوليد ادبيات سزادهي بپردازد. آنچه در پايان نتيجه گرفته خواهد شد، همسويي سزاگرايي و اركان اصليِ آن با خوانش جديد و مسلط از نظريۀ ليبراليسم سياسي است كه با عنوانِ نوليبراليسم به برخي ويژگي‌هاي مبنايي سزاگرايي بسيار نزديك است.

no abstract