تبيين ابتناي كارآمدي نظام سياسي اسلام بر توحيد در ربوبيت تشريعي و الوهيت

كارآمدي نظام سياسي اسلام از مهم‌ترين مسائل امروز جامعه اسلامي، بلكه انساني است. با توجه به هجمه‌هايي كه متوجه نظام سياسي اسلام است، تبيين ظرفيت مباني توحيدي و بررسي امتدادهاي سياسي ـ اجتماعي آن از بايسته‌هاي عرصه تحقيق و پژوهش است. رسالت اين پژوهش در اصل، پاسخ به اين پرسش است كه باور به توحيد در ربوبيت تشريعي و توحيد در الوهيت چه تأثيري بر كارآمدي نظام سياسي اسلام خواهد داشت؟ در اين مقاله به روش كتاب‌خانه‌اي ـ تحليلي به بيان تأثير توحيد در ربوبيت تشريعي و توحيد در الوهيت بر كارآمدي نظام سياسي اسلام خواهيم پرداخت. باور به اين دو، از جنبه‌هاي گوناگوني از جمله افزايش تقوا، اخلاق و معنويت، تأمين معيشت در حد كفاف، آزادي مسؤولانه، عدالت همه‎جانبه و استقلال ـ كه از معيارهاي كارآمدي نظام سياسي به‎شمار مي‎آيند ـ زمينۀ كارآمدسازي نظام سياسي اسلام را فراهم خواهند كرد و عدم باور و التزام به اين دو، نظام سياسي را ـ دست‌كم ـ فاقد سطحي از كارآمدي مي‎كند؛ گرچه به ديگر مراتب توحيد هم‎چون توحيد در ذات و صفات باور داشته باشد.