ارائه الگويي براي حكمراني خوب در بخش دفاعي جمهوري اسلامي ايران و ضرورت بكارگيري آن

زمينه و هدف: پژوهش حاضر ارائه الگويي براي حكمراني خوب در بخش دفاعي جمهوري اسلامي ايران و ضرورت به‌كارگيري آن است. اين پژوهش به‌منظور ايجاد مدلي براي دست‌يابي و ايجاد بسترهاي لازم در جهت اجراي حكمراني خوب در بخش دفاعي جمهوري اسلامي ايران است. روش‌شناسي: روش‌ موردنظر در اين پژوهش كيفي است. كه در آن از روش گرنددتئوري داده‌بنياد استفاده شده است. كه با استفاده از نظرات خبرگان موضوع و مصاحبه با 13 نفر از خبرگان اين حوزه با استفاده از روش گلوله برفي تا رسيدن به مرحله اشباع نظري به شناسايي عوامل مؤثر در تدوين مدل حكمراني خوب و استفاده از كد گذارهاي باز، محوري و انتخابي پرداخته است. يافته‌ها: نتايج حاصل از اين پژوهش در پايان منجر به ارائه الگويي در بخش دفاعي جمهوري اسلامي ايران شد كه در نهايت ضرورت‌ها، موانع و الزامات توسعه حكمراني خوب در بخش دفاعي و هم‌چنين مدل مفهومي پژوهش تدوين شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصل از پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كهبدون به‌كارگيري حكمراني خوب در بخش دفاعي پيشرفت نظامي و رشد و توسعه ملي و منطقه‌اي و محبوبيت و مقبوليت بخش دفاعي در جامعه با مشكل روبه‌رو مي‌شود.