اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي رفتاري گردشگران در راستاي افزايش رضايت‌مندي از شهرهاي مقدس؛ مطالعه موردي شهر مشهد

اهداف و زمينه‌ها: گردشگري مذهبي به‌عنوان يكي از پر رونق ترين انواع گردشگري مورد توجه بسياري از برنامه ريزان و مديران شهرهاي مقدس واقع شده ‌است. گردشگران از موثرترين گروه‌ها در برنامه‌ريزي شهرهاي مقدس هستند و ضروري است كه در برنامه‌ها و سياست‌هاي برنامه‌ريزان شهري، رفتار گردشگران ديده شود، زيرا برنامه‌ريزي شهرهاي مذهبي منطبق با رفتار گردشگران منجر به كسب رضايت‌مندي ايشان مي‌شود. لذا هدف اين پژوهش، شناسايي و اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي رفتاري گردشگران شهر مشهد در جهت كسب رضايت‌مندي ايشان بود.روش‌شناسي: اين پژوهش توصيفي در تابستان 1398 در گردشگران شهر مشهد انجام شد. 384 نفر به صورت تصادفي ساده انتخاب شده و پرسش‌نامه محقق‌ساخته را پاسخ دادند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش تحليل عاملي تأييدي و براي اولويت‌بندي از آزمون فريدمن بهره گرفته شد.يافته‌ها: مؤلفه وفاداري مربوط به بعد رضايت با ميانگين 4.80، مؤلفه تصوير ذهني مربوط به بعد نگرش با ميانگين 4.35 و مؤلفه نيازها مربوط به بعد انگيزه با ميانگين 4.18 بيشترين و مولفه‌هاي تعهد با ميانگين 3.46 و مشاركت با ميانگين 3.28 كمترين تاثير را بر برنامه‌ريزي شهري داشتند.نتيجه‌گيري: براي كسب رضايت‌مندي بيشتر گردشگران كه نتايج آن مي‌تواند به‌ صورت مشاركت‌پذيري و تعهد و وفاداري به شهر مقصد نمود پيدا كند، شناسايي دقيق و جامع رفتار گردشگران در شهر مقصد بايد مورد توجه مديران و برنامه‌ريزان شهري واقع شود.