بررسي اثر تمرينات TRX بر سطوح سرمي هورمون‌هاي IGF-1 و كورتيزول و برخي عوامل تندرستي آمادگي جسماني در زنان فعال

سابقه و هدف: مهم ترين هورمون هاي آنابوليكي و كاتابوليكي كه سطوح آن در اثر تمرينات مقاومتي تغيير مي كند، به ترتيب IGF-1 و كورتيزول است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي اثر تمرينات مقاومتي كل بدن (TRX) بر سطوح سرمي هورمون هاي IGF-1 و كورتيزول و فاكتورهاي درصد چربي بدن، قدرت و استقامت عضلاني در زنان فعال بود. روش بررسي: در اين مطالعه، 20 زن فعال با ميانگين سني 3.11±27.05 سال به طور تصادفي به دو گروه تجربي (10 نفر) و كنترل (10 نفر) تقسيم شدند. برنامه گروه تجربي شامل تمرين TRX به مدت 6 هفته، 3 جلسه در هفته به مدت 60 - 50 دقيقه زير نظر مربي TRX بود. شدت تمرينات نيز با استفاده از مقياس بورگ در دو هفته اول در محدوده 5-4، در دو هفته دوم بين 6-5 و در دو هفته سوم بين 7-6 بود. سطح سرمي متغيرهاي IGF-1، كورتيزول، درصد چربي بدن، قدرت و استقامت عضلات بالاتنه و پايين تنه قبل و بعد از تمرينات اندازه گيري شدند. يافته ها: شش هفته تمرين TRX باعث افزايش سطح كورتيزول و IGF-1 در زنان فعال شد، هر چند اين افزايش از نظر آماري معني دار نبود (0.05 p)، اما نتايج نشان داد اين تمرينات مي تواند در كاهش معني دار درصد چربي بدن و افزايش قابل توجه قدرت و استقامت عضلات بالاتنه و پايين تنه زنان فعال موثر باشد. نتيجه گيري: بر طبق يافته هاي پژوهش حاضر به نظر مي رسد اجراي تمرين مقاومتي TRX مي تواند موجب بهبود معني دار درصد چربي بدن و قدرت و استقامت عضلاني زنان فعال شود و به عنوان يك مدل تمرين مقاومتي جايگزين جهت بهبود عوامل آمادگي جسماني استفاده شود.