تهيه نقشه حساسيت سيلاب با استفاده از مدل ماشين بردار پشتيبان (SVM) و سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS)

تهيه‌ي نقشه‌ حساسيت سيلاب ضروري و اولين قدم در كاهش خسارات ناشي از سيل مي‌باشد. به علت كمبود اطلاعات در اكثر حوضه‌ها، بسياري از تحقيقات از تكنيك‌هاي داده‌كاوي براي مطالعات هيدرولوژي به‌ويژه سيلاب استفاده مي‌كنند. هدف اين پژوهش، شناسايي مناطق حساس به سيل‌گيري با استفاده از مدل ماشين بردار پشتيبان (SVM) در حوضه نكارورد مي‌باشد. بدين منظور از 12 پارامتر ژئومورفولوژيكي، هيدرولوژيكي و فيزيوگرافيكي شامل مقدار شيب، جهت شيب، طبقات ارتفاعي، دما، كاربري اراضي، بارندگي، تراكم و فاصله از گسل، تراكم و فاصله از آبراهه، تراكم و فاصله از جاده مي‌باشند كه در محيط نرم‌افزارهاي ArcGIS، SAGA GIS و ENVI تهيه شدند. به منظور برداشت نقاط سيل‌گير نيز از دستگاه GPS استفاده گرديد. در نهايت همه متغيرها و نقاط برداشت شده با اندازه پيكسل يكسان (12.5 متر) با فرمت ASCII وارد نرم افزار R شدند. به منظور ارزيابي صحت مدل‌ مذكور از محاسبه ويژگي‌هاي عامل نسبي (ROC) در محيط نرم افزار R استفاده شد. نتايج ارزيابي نشان داد كه مدل SVM دقت مناسبي در شناسايي پهنه‌هاي حساس سيلاب در منطقه مورد مطالعه دارد. همچنين نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه مناطق حساس به سيل‌گيري بيشتر در بخش‌هاي شمالي و شمال غرب حوزه و در مناطقي قرار گرفته‌اند كه تمركز سكونتگاه‌هاي انساني بيشتر است، در حالي كه مناطق مركزي حوضه كه داراي پوشش گياهي متراكم است، حساسيت كمي نسبت به سيل‌گيري دارند. نتايج اين پژوهش مي‌تواند به برنامه‌ريزان و محققان براي انجام اقدامات مناسب به منظور جلوگيري و كاهش خطر سيلاب در آينده كمك كند. همچنين مي‌توان از آن به منظور شناسايي مناطق مناسب و امن براي توسعه‌هاي عمراني استفاده كرد.