ديدگاه‌هاي گزارشگر ويژه شوراي حقوق بشر در خصوص تاثيرات اقدامات يكجانبه اجبارآميز بر بهره‌مندي از حقوق بشر

پس از پايان جنگ سرد، تحريمهاي اقتصادي به رويه اصلي جامعه بين‌المللي و برخي دولت‌ها تبديل شده است تا جايي كه برخي دهه 1990 را «دهه تحريم» نام‌گذاري كرده‌اند. اين اقدامات البته از نوع يكجانبه آن كه در اين تحقيق مورد بررسي قرار خواهد گرفت، با هدف تغيير اساسي در رفتار دولت‌هاي هدف توسط كشورهاي مبدأ و تحريم كننده اعمال مي‌گردند كه علاوه بر چالش‌هاي حقوقي و مشروعيتي كه براي آن مي‌توان متصور شد، داراي آثار و تبعات منفي حقوق بشري نيز هستند. حقوقي كه به صراحت در اسناد جهاني حقوق بشر بر آن‌ها تأكيد شده و تحت حمايت جامعه جهاني نيز قرار دارند. آثار منفي اقدامات يكجانبه اجبارآميز يا تحريم‌هاي يكجانبه اقتصادي بر بهره‌مندي از حقوق بشر منجر به واكنش جدي نهادهاي مربوطه به طور ويژه شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد شده است. از اين‌رو، شورا در يكي از قطعنامه‌هاي خود اقدام به تعيين يك گزارشگر ويژه در زمينه تأثير منفي اقدامات يكجانبه اجبارآميز بر بهره‌مندي از حقوق بشر نموده است. در اين ارتباط شوراي حقوق بشر و گزارشگر ويژه، اقدامات يكجانبه اجبارآميز را مغاير با اسناد حقوق بشري شامل منشور ملل متحد، اعلاميه جهاني حقوق بشر، اعلاميه جهاني حقوق كودك و ميثاقين تلقي مي‌كنند. در اين پژوهش با استفاده از روش تحليل محتوا و نيز روش اسنادي رويكرد و ديدگاه‌هاي گزارشگر ويژه، استخراج و تحليل خواهد شد.

no bstract