تطبيق و تحليل مفهوم شهيد و شهادت در برخي از سروده‌هاي سلمان هراتي و شفيق حبيب

شعراي ايران و فلسطين با ادبيات پايداري، شهيد و شهادت، مأنوس هستند. سلمان هراتي و شفيق حبيب از جمله اين شعرا هستند كه برخي از سروده‌هاي خود را به شهدا اختصاص داده‌اند و اين نوشتار به تحليل و تطبيق اين سروده‌ها از نظر محتوا و سبك مي‌پردازد. هردوشاعر به تأثيرگذاري و ارزش خون شهدا اذعان دارند و به جاودانگي راه و نام شهيد اشاره كرده‌اند. از دست‌دادن شهدا، توأم با حسرت و دلتنگي است كه سلمان هراتي و شفيق حبيب هردو با نوعي عدم تصديق و انكار با اين قضيه روبه رو مي‌شوند و با تشبيه‌هاي زيبا، شهدا را تجليل مي‌كنند و از معنويّت و قدرت هدايتگري آنها سخن مي‌گويند. شفيق حبيب، اميد به ظفر و پيروزي را در ضمن تكريم شهدا مي‌آورد. هردوشاعر با بياني روان و سبكي به‌دور از تكلّف مفاهيم خود را به مخاطب ارائه مي‌دهند و اين سادگي و عدم تكلّف همراه با لفظ زيبا و عمق معنا است. تكرار واژه، عبارت و حروف در اشعار سلمان و شفيق و كاربرد حروف مجهوره و مهموسه در جاي مناسب در سروده‌هاي شفيق حبيب از جمله مختصات سبكي اين دو شاعر است. در ميان اساليب مختلف جمله، اسلوب ندا در سروده‌هاي آنها از بسامد بيشتري برخوردار است.

no abstract