تأثير ساختار سازماني بر تحقق رويكرد جامعه‌محوري پليس با نقش ميانجي اعتماد سازماني

زمينه و هدف: امروزه ضرورت توجه سازمان­ها بر بهبود عملكرد و رضايت ذي­نفعان، بويژه در سازمان‌هاي خدماتي همچون پليس، يك اصل بسيار مهم به شمار مي­ رود، جامعه­ محوري، رفع نگراني مردم را در اولويت قرار مي­دهد و افزايش اعتماد و رضايت­مندي مردم را در پي خواهد داشت. هدف از انجام اين پژوهش، شناسايي ميزان تأثير ساختار سازماني بر تحقق رويكرد جامعه­ محوري پليس با نقش ميانجي اعتماد سازماني مي­ باشد. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت، مطالعه­ي همبستگي است. جامعه‌ي آماري پژوهش حاضر را سركلانتران، روسا و معاونين كلانتري­ هاي تهران بزرگ تشكيل مي­دهند. بر اساس روش نمونه‌گيري طبقه­اي و تصادفي ساده تعداد 102 نفر حجم نمونه را تشكيل مي­ دهد. ابزار سنجش پرسش­نامه­ محقق­ ساخته پليس جامعه­ محور و پرسش­نامه­ هاي استاندارد ساختارسازماني رابينز (1989) و اعتماد سازماني ويك و همكاران (2000) تشكيل مي­دهد. اعتبار ابزار به وسيله­ ي آلفاي كرونباخ محاسبه و مقدار آن 81/. و براي بررسي و تأييد روايي كل مؤلفه­ هاي اين پرسش­نامه، از روش تحليل عاملي تأييدي استفاده گرديد. براي آزمون فرضيه­ ها از آزمون­ هاي ميانگين و مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم ­افزارهاي spss و lizrel استفاده گرديد. يافته­ها: يافته­ هاي پژوهش بيانگر آن است كه ساختار سازماني بر تحقق جامعه­ محوري پليس به طور مستقيم 65 درصد تأثير مستقيم و 38 درصد از طريق اعتماد سازماني اثر غيرمستفيم دارد. ضمن اين كه اعتماد سازماني 59 درصد تأثير مستقيم بر تحقق جامعه­ محوري پليس دارد. همچنين ساختار سازماني 61 درصد تغييرات اعتماد سازماني را مي ­تواند پيش‌بيني نمايد. نتيجه­ گيري: براي افزايش رويكرد جامعه محور پليس، نه تنها مؤلفه ­ها و شاخص‌هاي ساختاري را بايد تقويت نمود، بلكه تقويت مؤلفه ها و شاخص­ هاي اعتماد سازماني نيز بايد مورد بازنگري و تقويت قرار گيرند.

no abstract