تحليلي بر زمينه‌هاي اجتماعي پديده‌ي قانون‌گريزي (جوانان 35-18 سال شهر بندرعباس)

زمينه و هدف: قانون­ گريزي به­ عنوان يك مسئله ­اجتماعي كه سلامت جامعه را تهديد مي­ كند، برخاسته از ناسازگاري ­هايي است كه بر روابط فرد و جامعه حاكم است. اين ناسازگاري­ ها سبب تضعيف همبستگي و انسجام اجتماعي و در نهايت بي­ هنجاري و قانون­ گريزي مي­ شود؛ در كشور ايران مشكلات فرهنگي و اجتماعي زيادي در مقابل پذيرش عمومي قانون وجود دارد. بنابراين، هدف از انجام پژوهش حاضر تحليل زمينه‌هاي اجتماعي پديده قانون‌گريزي در بين جوانان مي‌باشد. روش­ شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، توصيفي-تحليلي از نوع پيمايشي مي­ باشد. جامعه آماري شامل جوانان 35-18 سال شهر بندرعباس مي‌باشد؛ كه طبق جدول­ مورگان 400 نفر به ­روش نمونه‌گيري خوشه اي و تصادفي انتخاب شده­ اند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده ‌شده‌ است. تجزيه و تحليل داده­ ها با بكارگيري نرم ­افزار Spss و استفاده از آزمون تي، آنوا، اسپيرمن و رگرسيون انجام ­گرفته ‌است. يافته­ ها: با استناد به سطح‌ معناداري به ‌دست‌ آمده(0/05˃p) مي‌توان‌گفت بين وضعيت ­تأهل، سن، درآمد، سرمايه­ فرهنگي، دينداري با قانون­ گريزي رابطه ­ي معناداري وجود ندارد، سطح‌ معناداري(0/05≥p) بيانگر وجود رابطه مستقيم و معنادار بين جنسيت، هويت­ فردي و گروه­ همسالان با قانون­ گريزي مي‌باشد. نتايج­ آزمون تحليل واريانس يك­طرفه(0/16=sig و 4/169=F ) نيز نشان­داد كه نرخ قانون­ گريزي بر حسب مناطق­ مسكوني متفاوت است. نتيجه‌گيري: هرچقدر ارتباط با گروه­ همسالان بيشتر باشد، قانون­ گريزي نيز بيشتر خواهد شد. با افزايش رابطه با گروه ­دوستان از نفوذ نهاد خانواده و والدين كاسته­ مي­ شود و زمينه را براي قانون‌گريزي فراهم مي‌كند. همچنين با فردگرايي و كاهش جمعي؛ احساس تعلق و هويت اجتماعي كاهش مي­ يابد و پيوند فرد با جامعه تضعيف مي‌شود و در نتيجه منجر به بروز قانون­ گريزي بيشتر خواهد شد.

no abstract