شهري در حصار حاشيه‌ها مطالعۀ رضايت از زندگي در بين حاشيه‌نشينان شهر كابل

كابل شهري است در چنبرۀ حاشيه‌ها گرفتار شده و حدود هفتاد درصد جمعيت شهر در اين محلات زندگي مي‌كنند. بي‌جا شدگان (مهاجران) روستاها را رها كرده و به‌دنبال شغل‌هاي خدماتي در شهر مي‌باشند؛ بافت متراكم، تنوع پايگاه‌هاي قومي‌ و فقر گسترده زمينه را براي بروز انواع آسيب‌ها مهيا ساخته و تأثير مستقيم بر كيفيت زندگي، رضايت از زندگي و توسعۀ پايدار شهري مي‌گذارد. شاروالي (شهرداري) در شهر كابل، چشم‌انداز روشني براي مديريت حاشيه‌نشيني ندارد و به‌تنهائي نيز قادر به حل معضل حاشيه‌نشيني شهر نيست. در شهر كابل، حاشيه‌نشيني گاه در اشكال خاصي چون كوه‌نشيني نيز به چشم مي‌خورد. در اين پژوهش از روش پيمايش استفاده شده و حجم نمونه 301 نفر بوده است. جدي‌ترين مشكل حاشيه‌نشينان مسئلۀ امنيت،‌ ايجاد اشتغال و دسترسي به خدمات اوليۀ شهري است. بيش از 90 درصد مردم وضعيت امنيت محلۀ خود را نامناسب مي‌دانند. پاسخگويان به تطبيق يكسان قانون باور ندارند. احساس محروميت و تبعيض بر رضايت از زندگي مؤثر و مانعي براي توسعۀ پايدار شهر كابل است. اين امور باعث مي‌شود تا مردم مشاركت شهري كمتر داشته باشند و شهر را خانۀ مشترك خود ندانند. تعلق‌ها در شهر كابل جمعي نيست و بيشتر درون گروهي و قومي است. ساختار شهري كابل هم از بعد زير ساخت‌ها و هم مديريت شهري فقير است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه با نوعي حاشيه‌نشيني مضاعف در شهر كابل، مواجه هستيم و تفاوت و تبعيض‌هاي قومي و شهروندي در حيات شهري كابل به چشم مي‌خورد. قوميت، پايگاه اجتماعي و محروميت نسبي بر ميزان رضايت از زندگي شهري تأثيرگذار هستند و به‌صورت‌كلي، ميانگين رضايت از زندگي شهري در بين حاشيه‌نشينان، در سطح پايين قرار دارد. توسعۀ پايدار شهري مستلزم جلب مشاركت شهروندان و ساكنان محلات حاشيه است

no abstract