مقايسه نيمرخ روان‌شناختي مجرمان سايبري تهران بزرگ با افراد عادي

فاقد عنوان لاتين

زمينه و هدف: درك بهتر جنبه‌هاي روان‌شناختي، جرم شناختي و جامعه‌شناختي جرائم سايبري مي‌تواند با فراهم كردن تصويري جامع و كامل، ايجاد عوامل محافظت‌كننده را تسهيل كند كه اين تحقيق با هدف مقايسۀ نيمرخ روان‌شناختي مجرمان سايبري پليس فتاي تهران بزرگ با افراد عادي انجام شد. روش: در تحقيق حاضر با روش علّي- مقايسه ­اي، 100 نفر از مجرمان سايبري پليس فتاي تهران بزرگ به روش نمونه­ گيري هدفمند و 100 نفر از افراد عادي به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامۀ شخصيت فرم كوتاه ميلون 3 پاسخ دادند. داده هاي به دست آمده نيز با استفاده از آزمون‌ تحليل واريانس چند متغيره مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفتند. يافته­ ها: نتايج نشان داد در ميان الگوهاي باليني، ميانگين نمرات شخصيت اجتنابي، وابسته، ضداجتماعي، آزارگر، خود ناكام ‌ساز و در رابطه با نشانه‌هاي باليني، ميانگين نمرات اختلال اضطرابي، شبه جسمي، دوقطبي (مانيا)، افسرده‌خويي، وابستگي به الكل و وابستگي به مواد در گروه مجرمان سايبري بيشتر از گروه افراد عادي بود. همچنين، ميانگين نمرات آسيب­ هاي شديد شخصيت (اسكيزوتايپال، مرزي، پارانويد) و نشانگان شديد (اختلال تفكر، افسردگي اساسي و اختلال هذياني) به‌طور معناداري در مجرمان سايبري بيشتر از افراد عادي بود. نتيجه­ گيري: نتايج اين پژوهش، چارچوب فكري دربارۀ نقش زيرساخت‌هاي روان‌شناختي در جرائم سايبري را تقويت مي‌كند و مي‌تواند به جهت‌دهي مطالعات آتي در خصوص جرائم سايبري به منزلۀ مسئله‌اي نوپديد با تأثيرات بسيار گسترده در جامعه كه كمتر در ايران مورد پژوهش قرار گرفته، كمك كند و گامي مؤثر در جهت مداخلات پيشگيرانه باشد.

فاقد چكيده لاتين