سنخ‌شناسي مواجهه خانواده ايراني با بحران كرونا

هدف پژوهش حاضر سنخ‌شناسي نحوۀ مقابله خانواده‌هاي ايراني با بحران كروناست. روش اين تحقيق روش كيفي است و با استفاده از تكنيك مصاحبۀ عميق با 14 شركت‌كننده صورت گرفته است. براساس تفاوت در الگوي ارتباطي خانواده، سازماندهي كنش افراد و با توجه به نحوۀ مواجهۀ آنان با بحران كرونا، خانواده‌ها در 3 دسته تقسيم‌بندي شدند. اين دسته­بندي شامل: خانواده­هاي رضايت‌مدار يا توافق‌كننده، خانواده‌هاي سهل‌انگار (به‌حال خود واگذارنده) و خانواده‌هاي محافظتي است. مهم‌ترين تفاوت اين خانوادهها در نحوۀ مديريت روابط خانوادگي است، در خانواده‌هاي رضايت‌مدار، به دليل افزايش ميزان گفت‌وگو كه منجر به شناخت بيشتر اعضاي خانواده از يكديگر شده الگوهاي رفتاري پيشين در بين اعضا در اين دوران اصلاح مي‌شود، اما در خانواده‌هاي سهل‌انگار، به دليل ضعف شناخت اعضا از يكديگر، فقدان فضاي گفت‌وگو و بحران‌هاي ناشي از مسئلۀ كرونا، تنش در ميان افراد افزايش پيدا مي‌كند. اما مهم‌ترين ويژگي در خانواده‌هاي نوع سوم پيش‌بيني‌ناپذير بودن است كه تلفيقي از دو گروه پيشين است.

no abstract