بررسي اثر تاريخ كشت بر برنامه‌ريزي آبياري تناوبي در اراضي شاليزاري با استفاده از مدل SWAP (مطالعه موردي: دشت آستانه- كوچصفهان)

با توجه به كمبود منابع آب، افزايش بهره‌وري آب در كشت گياه استراتژيك و پرمصرف برنج اهميت به‌سزايي دارد. تاريخ نشاء‌كاري و برنامه آبياري از عوامل مهم در افزايش بهر‌ه‌وري آب مورد استفاده در كشت برنج محسوب مي‌شوند. هدف از اين پژوهش بررسي اثر تاريخ نشاء‌كاري بر برنامه‌ريزي آبياري و عملكرد برنج و ارائه يك راهكار قابل قبول براي تعيين تاريخ نشاء‌كاري مناسب با توجه به شرايط آب و هوايي و خصوصيات مزرعه است. براي اين منظور مدل SWAP در محدوده دشت آستانهكوچصفهان با داده‌هاي سه مزرعه برنج رقم هاشمي واسنجي و در دو مزرعه ديگر اعتبارسنجي شد. شاخص‌هاي ضريب تبيين بيش‌تر از 0.98 و RMSEN كم‌تر از 10 درصد نشان داد مدل از دقت قابل قبولي براي شبيه‌سازي برخوردار است. مديريت مناسب آبياري تناوبي در تاريخ‌هاي نشاء‌كاري 1، 5، 10، 15، 20 و 25 ارديبهشت ماه با استفاده از مدل به ‌دست آمد. نتايج نشان داد تاريخ نشاء‌كاري اول ارديبهشت در سال مورد بررسي (1390) به دليل بهره‌وري آب بر حسب آب آبياري مناسب‌ترين تاريخ نشاء‌كاري بود. در اين تاريخ نشاء‌كاري تخليه مجاز رطوبتي 9 درصد و دوره تناوب آبياري 7 روزه پشنهاد شد. همچنين در اين دشت بيشترين و كم‌ترين درصد تخليه مجاز رطوبتي در خاك رسي و رسي لومي شني به ترتيب 15 و 2 درصد به‌دست آمد.