ارتباط حق‌ سكوت متهم با اصل نفي خوداتهامي و ضمانت‌اجراي آن در حقوق كيفري ايران و رويه قضايي ايالات‌متحده

حق‌ سكوت متهم، جلوه‌اي از حقوق دفاعي وي و در ارتباط مستقيم با اصل نفي خوداتهامي است. اين وضعيت در حقوق كيفري ايران و ايالات‌متحده تابع مقتضيات متفاوت است. بررسي رابطه ميان حق‌ سكوت و اصل نفي خوداتهامي در حقوق كيفري ايران و رويه قضايي ايالات‌متحده و پيش‌شرط بازداشت متهم و نحوه استناد به آن در محكوميت متهم با در نظر گرفتن ضمانت‌اجراهاي احتمالي آن موضوع اين نوشتار است. سؤال اصلي پژوهش اين است كه رابطه ميان اصل نفي خوداتهامي و اعلام حق‌ سكوت به متهم در حقوق كيفري و ضمانت اجراي آن چيست؟ يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌‌دهد اصل نفي خوداتهامي و رعايت حق‌ سكوت متهم دو روي سكه دادرسي عادلانه هستند. رعايت حق‌ سكوت و اصل نفي خوداتهامي در حقوق كيفري ايران با اتكاء به‌ ضمانت‌اجراهاي خود تفكيك و نامتوازن شده‌اند، ليكن منوط به هيچ پيش‌شرطي نيستند. رويه قضايي ايالات‌متحده از اصل نفي خوداتهامي مقرر در اصلاحيه پنجم قانون اساسي به ‌حق‌ سكوت تعبير كرده است و هر دو را به‌نحو يكسان تابع ضمانت‌اجراي بي‌اعتباري اظهارات اخذ‌شده از متهم قرار داده است، ليكن براي آنها قائل به ‌پيش‌شرط است.