تحليل وضعيت خشكسالي هواشناسي ايستگاه نيشابور به‌كمك داده‌هاي گزارش پنجم تغيير ‌اقليم

خشكسالي يك پديده خزنده محيطي است كه اثرات مخرب زيادي بر اقتصاد، كشاورزي و جامعه دارد. اين پديده در بخش‌هاي شرقي، مركزي و جنوبي ايران به‌دليل آب و هواي خشك و نيمه‌خشك نمود بيشتري دارد. با توجه به اينكه خشكسالي هواشناسي با كمبود بارندگي آغاز مي‌شود، بدين منظور، شاخص خشكسالي بارش استاندارد‌  (SPI)با مقياس‌هاي زماني مختلف‌ (3، 6 و 12 ماهه) به‌كمك داده‌هاي گزارش پنجم، براي ايستگاه سينوپتيك نيشابور تعيين شد. داده‌هاي بارش مصنوعي به‌كمك شش مدل و دو سناريو انتشار RCP4.5 و RCP8.5 و با استفاده از مدل ريزمقياس نمايي LARSWG تعيين گرديد. در نهايت، با استفاده از داده‌هاي بارش، مقادير شاخص خشكسالي SPI براي دوره پايه (2011-1992) و دوره آتي (2039-2020) براي سه مقياس زماني محاسبه شد. نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين مقدار متوسط بارش روزانه در مقياس ساليانه براي دوره آتي تحت تأثير سناريو RCP4.5 به‌ترتيب، مربوط به مدل‌هاي Canesm2 و MIROC بود و تحت تأثير سناريو RCP8.5 مربوط به مدل‌هاي GISS-ES-R و Csiromk-3.6 مي‌‌باشد. مقادير شاخص SPI در مقياس زماني 12 ماهه نسبت به 3 و 6 ماهه شدت خشكسالي را بيشتر نشان مي‌دهد. همچنين نتايج نشان داد تحت تأثير سناريو RCP4.5 مدل‌هاي MIROC و GISS-ES-R و تحت تأثير سناريو RCP8.5 مدل‌هاي Canesm2 و MIROC تعداد سال‌هاي خشك بيشتري را برآورد كرده‌اند.