مدلسازي مكاني پارامترهاي كيفي آب زيرزميني دشت آذرشهر براي مصارف كشاورزي با استفاده از روش‌هاي زمين آمار

آب هاي زيرزميني از منابع مهم بهره برداري در مناطق خشك و نيمه خشك مي باشد. در دشت آذرشهر، به دليل كاهش ميزان بارش سالانه و كمبود رواناب سطحي، منابع آب زيرزميني نقش مهمي در تأمين نيازهاي آبي كشاورزي، شرب و مصارف خانگي و صنعتي دارد. هدف از اين پژوهش ارزيابي كيفيت آب زيرزميني دشت آذرشهر جهت آبياري كشاورزي و نيز بررسي تغييرات EC و SAR با استفاده از روش زمين آمار است. به همين منظور براي پيش بيني پراكنش مكاني پارامتر هاي كيفي آب كه شامل SO4، Cl، TDS، EC، SAR هستند، از نمونه هاي 47 حلقه چاه اين منطقه كه طي سال هاي 1382تا 1396 اندازه گيري شده اند، استفاده شد. براي انتخاب بهترين روش ميان يابي، روش هاي كريجينگ با واريوگرام گوسين و IDW ارزيابي شدند كه نتايج نشان داد، روش كريجينگ با واريوگرام گوسين داراي RMSE كمتر وNS بيشتري مي باشد. بر اساس نتايج حاصل از پهنه بندي EC، SAR و همچنين طبقه بندي آب زيرزميني منطقه بر اساس دياگرام ويلكاكس، كيفيت آب زيرزميني دشت آذرشهر اغلب در كلاس خيلي شور (C4S1) مي باشد. علت بالا بودن شوري آب اين منطقه، برداشت هاي زياد آب از آبخوان دشت آذرشهر است.