رابطه ذهن‌آگاهي و تمايزيافتگي خود با ويژگي‌هاي شخصيت مرزي از طريق نقش واسطه‌اي ناگويي خلقي

رابطه ذهن آگاهي ،تمايز يافتگي خود با ويژگيهاي شخصيت مرزي از طريق نقش واسطه اي ناگويي خلقي اكرم خدايي ، مسعود باقري چكيده زمينه و هدف: وجود مشكلات رواني از جمله ويژگيهاي شخصيت مرزي مي تواند بر رفتار ،شناخت ، ارتباط بين فردي و پيشرفت تحصيلي دانشجويان تاثير منفي بگذارد. شناسايي و ارتباط عواملي همچون ذهن آگاهي،تمايز يافتگي خود و ناگويي خلقي با اين ويژگيها مهم است.لذا اين مطالعه به منظور بررسي رابطه بين ذهن آگاهي ، تمايز يافتگي خود با ويژگيهاي شخصيت مرزي از طريق نقش واسطه اي ناگويي خلقي انجام شد. مواد و روش ها: دراين مطالعه همبستگي توصيفي 309 دانشجوي دانشگاه شهيد باهنر كرمان (217 دختر و 92 پسر) از طريق روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي پنج عاملي ذهن اگاهي بائر و همكاران، مقياس‌ تمايز يافتگي خود اسكورون و فريدلندر، مقياس ناگويي خلقي تورنتو ، مقياس شخصيت مرزي ليشنرلينگ پاسخ دادند. پس از جمع‌آوري دادهها با استفاده از نرم افزارآماري و روش تحليل مسير مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: تحليل ها نشان دادند كه ذهن آگاهي و تمايز يافتگي خود از طريق ناگويي خلقي بر تمامي زير مقياس هاي شخصيت مرزي اثر غير مستقيم منفي دارند. نتيجه گيري: نتايج نشان دادند كه ذهن آگاهي و تمايز يافتگي خود به عنوان مهمترين عاملهاي پيش بيني ويژگيهاي شخصيت مرزي دانشجويان هستند. نويسنده مسوول: مسعود باقري