بررسي انتقادي ديدگاه محقق اصفهاني درباره «ايمان»

مسئله «ايمان» از مهم‌ترين مباحث كلامي و بحث انگيزترين موضوع در كتاب هاي كلامي به ويژه كتاب‌هاي قرون اوليه اسلام است. يكي از كساني كه حقيقت ايمان را مورد كاوش قرار داده و پس از طرح ديدگاه خاص دراين ‌اره به توضيح و تبيين آن پرداخته است، حكيم محمد حسين اصفهاني است. در اين تحقيق با روش توصيفي، تحليلي ديدگاه ياد شده مورد بررسي قرار گرفته است و پس از تبيين و تحليل ديدگاه مزبور به ارزيابي آن پرداخته شده است. بر اساس اين ديدگاه معرفت و تصديق منطقي عين ايمان به شمار مي‌آيد و تعهد و تسليم قلبي از آثار آن قلمداد مي‌شود و اين مطلب به دست آمده است كه اين ديدگاه همان گونه كه از نظر معنا شناختي ايمان قابل دفاع نيست، دليل عقلي و متون ديني نيز آن را تاييد نمي‌كند و بايد گفت حقيقت ايمان را تعهد و تسليم قلبي تشكيل ميدهد و علم و معرفت نه عين ايمان است و نه جزء آن و نه علت تامه، بلكه شرط لازم آن به شمار آمده و ايماني كه سعادت ابدي انسان را به دنبال دارد بر معرفتي يقيني استوار است.