بهينه سازي زاويه ميخ‏ها در شيرواني‏هاي پايدارسازي‏شده با روش ميخ‏ گذاري

روش ميخ‏گذاري يكي از روش‎هاي رايج براي پايدارسازي ديواره‏هاي گود است كه در سال‎هاي اخير مورد توجه بوده است. مطالعات متنوعي براي بهينه‎سازي آرايش، طول و زاويه ميخ‏ها در طرح ميخ‏گذاري انجام شده است. زاويه ميخ يكي از متغيرهاي بهينه‏سازي مهم بوده كه در مطالعات گذشته در نظر گرفته شده است. بعنوان يك قيد در بهينه‏سازي، در مطالعات پيشين‏ فرض شده است كه زواياي تمامي رديف‏هاي ميخ در عمق‏ ديواره گود بايد مساوي باشند. برعكس، مطالعه حاضر فرض مي‏كند كه اين زوايا مي‏توانند در عمق متفاوت باشند؛ بعبارت ديگر، زاويه ميخ هر رديف از ميخ‏ها يك پارامتر بهينه‏سازي مستقل است. مطالعه حاضر بهينه‏سازي ميخ‏ها را با دو رويكرد انجام مي‏دهد. در رويكرد اول، نسبت طول بيشينه ميخ‏ها به ارتفاع ديوار بدون قيد است اما در رويكرد دوم، اين نسبت به مقداري كه در راهنماي FHWA پيشنهاد شده است، محدود مي‏گردد. نتايج مطالعه حاضر نشان مي‏دهد كه زواياي بهينه براي دو رويكرد در نظر گرفته شده متفاوت هستند. در رويكرد اول، زواياي بهينه براي تمامي رديف‏هاي ميخ ثابت و برابر 5 درجه است؛ اما در رويكرد دوم، زواياي بهينه براي هر رديف از ميخ‏ها متفاوت است به‏طوري كه از بالاترين رديف به پايين‏ترين رديف كاهش مي‏يابد.