تاملي در معيارشناسي بي حس كردن اعضا در اجراي كيفرهاي بدني

كاوش درچرايي كيفر در دو حوزه زيرساخت ها ( مباني ) و دستاوردها و پيامدها ( اهداف مجازات ) قابل بررسي است . در وضع هرگونه مجازات بايد به اندازه اثربخشي آن در از ميان برن اين ويژگي نابهنجار بزهكار و بازگرداندن اهليت مجرم به وي ، توجه شود زيرا تشفي خاطر ، برقراري نظم عمومي ، اجراي عدالت كيفري و بازپروري مجرم از اهداف اجراي مجازات است . با توجه به اين اهداف ، اجراي مجازات در حدود ( جز سرقت و محاربه ) با تعذيب و رنج به مقدار متعارف همراه است و در ارتداد ، انتخاب كيفر دردناك به حاكم واگذار شده است . قانونگذار در اجراي حد محاربه و سرقت ، به دنبال اهدافي جز تحميل درد و رنج است و آن پيشگيري از تكرار جرم و پندآموزي براي ديگران است بنابراين دادرس مي تواند كيفر را همراه با بي حسي اجرا كند . به دليل وحدت مناط، اجراي مجازات تعزيري مانند مجازات حدي است . در قصاص ، تماثل در مقدار جنايت و در تحمل درد به مقدار متعارف لازم است و رعايت همگوني در ساير اوصاف جنايت ضرورت ندارد زيرا اولا : ميزان درد قابل اندازه گيري نيست . ثانيا : آستانه تحمل درد در انسان ها متفاوت است . ثالثا : قصاص عضو ناسالم در برابر سالم مشروع است . رابعا در مواردي كه قصاص افزون بر جنايت مي شود و يا هلاكت نفس جاني را به دنبال دارد منتفي است . در ماده 444 قانون مجازات اسلامي جديد نيز ، بي حسي مجرم از حقوق مجني عليه اعلام شده است .

no abstract