نقش جو عاطفي و عملكرد خانواده در رفتارهاي پرخطر گروهي از رانندگان تهراني

ابزارهاي پيشرفتۀ فناورانه همچون خودرو، در زندگي افراد جامعه به‌‌مثابۀ شمشير دولبه عمل مي‌‌كند. هدف اين پژوهش تعيين نقش جو عاطفي و عملكرد خانواده در رفتارهاي پرخطر رانندگي است. روش پژوهش توصيفي و از نوع هم‌‌بستگي بود. از جامعۀ آماري رانندگان پرخطر شهر تهران 150 راننده به روش نمونه‌‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌‌نامه‌هاي مقياس جو عاطفي خانواده، پرسش‌‌نامه‌ عملكرد خانواده، و پرسش‌‌نامه‌ رفتار رانندگي منچستر پاسخ دادند. داده‌ها با روش‌هاي آماري هم‌‌بستگي و رگرسيون تحليل شد. بين متغيرهاي پيش‌بين جو عاطفي و عملكرد خانواده با متغير ملاك رفتار رانندگي، رابطۀ منفي به‌‌دست آمد. با افزايش شاخص جو عاطفي و عملكرد خانواده رفتارهاي پرخطر رانندگي كاهش مي‌يابد و با كاهش شاخص جو عاطفي و عملكرد خانواده، رفتارهاي پرخطر افزايش مي‌يابد. خانواده با دادن مسئوليت و مشخص كردن نقش‌ها و انتظارها از اعضاي خود، يعني عملكرد مطلوب و همچنين با ايجاد فضاي آرام و صميمي مي‌تواند افراد را به پختگي لازم برساند و از رفتارهاي هيجاني و احساسي در رانندگي يعني رفتارهاي پرخطر پيشگيري كند.