ارائه مدلي شاخص براي بومي‌سازي فناوري در صنعت پتروشيمي با استفاده از روش تصميم‌گيري چند معياره فازي

مفهوم فناوري بومي و بومي‌كردن فناوري سال‌هاست كه موردبحث محافل گوناگون به‌ويژه مجامع علمي و فناوري كشورهاي در حال رشد است. بابيان اين واژه‌ها، اغلب ذهن‌ها به‌سوي صنعت سنتي متمركز مي‌شوند. اما در مباحث مربوط به فرآيند انتقال فناوري و لزوم برخورد آگاهانه با فناوري‌هاي وارداتي، مفهوم اين واژه به ايجاد ساختار و زمينه‌اي براي درك و كشف دانش فني فناوري وارداتي اشاره دارد و در واقع، مؤيد تحقق فرآيندي است كه شامل يادگيري، جذب و اصلاح و انطباق، توسعه داخلي و اعمال تغييرات كوچك و بزرگ و بالاخره، تسلط بر فناوري وارداتي، انجام نوآوري و اشاعه آن است. جامعه آماري اين تحقيق، 40 نفر از مديران، كارشناسان و خبرگان صنعت پتروشيمي مي باشند كه با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. در اين پژوهش، عوامل مؤثر بر بومي‌سازي فناوري با تكيه ‌بر ادبيات تحقيق و بررسي مطالعات پژوهشگران اين حوزه و تجارب موفق بومي‌سازي فناوري در ايران با استفاده از روش مصاحبه نيمه ساخت‌يافته با خبرگان صنعت پتروشيمي و روش اعتباريابي در تحقيقات كيفي استخراج شدند. در بخش كمي تحقيق، روش تصميم گيري چندمعياره بكار برده شده است. براي رتبه‌بندي معيارها و زيرمعيارهاي مؤثر بر هر مدل از فن تحليل شبكه‌اي فازي، براي تعيين روابط دروني معيارها از فن ديمتل فازي و براي رتبه‌بندي مدل‌ها و انتخاب مدل برتر از تاپسيس فازي استفاده شده است. نتايج تحليل نشان مي‌دهند كه مدلي برتر از بين مدل‌هاي موجود بومي‌سازي فناوري براي صنعت پتروشيمي وجود دارد.