بررسي سياسي نهضت عاشورا از ديدگاه مستشرقان آلمان و انگليس

ديدگاه سياسي مستشرقان آلمان و انگليس نسبت به مكتب عاشورا داراي نوسانات و چالش هاي فراواني است. آلمان و انگليس به عنوان سردمداران اسلام شناسي به طور عام و عاشورا پژوهي به طور خاص، تلاش كرده اند شخصيت، اهداف و دستاورد هاي قيام امام حسين (ع) را مادي گرايانه و فارغ از مذهب، مورد تحليل و بررسي قرار دهند. با توجه به اينكه جهان اسلام و منابع موجود از ابتدا در سيطره جماعت اهل سنت بوده، و منابع شيعه تحريف يا كمتر بدان اعتماد شده، عمدتا شاهد نتايج مغرضانه و كمتر منصفانه بوده ايم. از يك سو مستشرقان به امام حسين (ع) به عنوان يك اپوزيسيون حكومت مركزي و داراي انديشه ضد سكولار نظر دارند، و انديشه هاي اعتقادي و ديني او را خلط در آراء سياسي و اقتصادي مي كنند؛ از طرفي تعداد اندكي از مستشرقين موفق شده‌اند كه تحت تاثير عواطف شخصي، ملي و مذهبي واقع نشوند و اين نهضت را صرفا از نظر علمي مورد مطالعه و بررسي قرار دهند. هدف اين پژوهش بررسي تطبيقي مواضع سياسي مستشرقين آلمان و انگليس درباره واقعه عاشورا و مطالعه بنياد فكري و رويكرد عملي آن ها مي باشد. در اين تحقيق با رويكردي تحليلي و تبييني درصدد پاسخ به اين سئوالات هستيم كه: برداشت سياسي مستشرقان آلمان و انگليس از واقعه كربلا چگونه بود؟ مباني فكري عاشورا پژوهي از بُعد سياسي چگونه بوده است؟ فرض غالب بر اين است كه مستشرقين آلمان و انگليس با توجه به وجود پژوهشگران برجسته و پژوهشكده هاي فراوان اسلامي شيعي، سعي كرده اند بُعد اعتقادي نهضت كربلا را تحت شعاع سيطره سياسي قرار دهند.