ارزيابي كارايي مخازن سفالي در استفاده از آب‌هاي شور و آلوده با غلظت‌هاي مختلف در آبياري زيرسطحي به‌منظور مديريت مناسب آب‌هاي غيرمتعارف

در تحقيق حاضر، توانايي مخازن سفالي در روش آبياري زيرسطحي به‌منظور استفاده از آب‌هاي نامتعارف مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور، مخازن سفالي به ابعاد 4.7 ليتر ساخته و محلول‌هايي با غلظت‌هاي مختلف شوري، ۴، ۸ و ۳۲ دسي‌زيمنس/متر و غلظت‌هاي مختلف نيترات و فسفات، به‌ترتيب 5، 50 و 10۰ و 5، 30 و 60 ميلي‌گرم/ليتر تهيه شدند. سيستم آزمايشي به‌صورت كاملاً تصادفي با سه تكرار اجرا شد. مقدار نيترات و فسفات خروجي به روش اسپكتروفتومتري جذب فرابنفش و هدايت الكتريكي خروجي با استفاده از هدايت الكتريكي‌سنج اندازه‌گيري شد. درصد تخليۀ آب متعارف، آب با غلظت‌هاي مختلف سديم كلريد، نيترات و فسفات در طول زمان اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه اختلاف غلظت نيترات و فسفات آب خروجي قبل و بعد از آبياري معادل 1.1، 0.8 و 2 ميلي‌گرم/ ليتر و 1، 0.8 و 1.1 ميلي‌گرم/ ليتر به‌ترتيب در غلظت‌هاي 5، 10 و 50 ميلي‌گرم/ ليتر بود. همچنين، اختلاف غلظت سديم كلريد آب خروجي قبل و بعد از آبياري در غلظت‌هاي 4، 8 و 32 دسي‌زيمنس/متر به‌ترتيب برابر 0.7، 0.7 و 1.4 دسي‌زيمنس/متر بود كه از نظر آماري اين اختلاف معني‌دار نبود (P 0.05). درصد تخليۀ مخزن شاهد نسبت به مخازن داراي آب شور و نيترات و فسفات بيشتر بود.