برنامه ريزي راهبردي براي توسعه پايدار در مناطق خشك (مطالعه موردي: منطقه حفاظت شده كهياز استان اصفهان)

مناطق حفاظت‌شده از جمله مهم ترين مناطقي هستند كه براي حفاظت از گونه‌هاي گياهي و جانوري در درازمدت داراي حائز اهميت هستند. شناخت فرصت‌ها و تهديد‌ها در اين مناطق جهت برنامه‌ريزي راهبردي به منظور دستيابي به توسعه پايدار ضروري است.تجزيه و تحليل نقاط قوّت، ضعف، تهديد‌ها و فرصت‌ها (SWOT) يكي از كاربردي‌ترين رويكردهاي شناخت و سنجش وضعيت است. هدف از تحقيق حاضر بررسي و تحليل نقاط قوّت، ضعف، تهديد‌ها و فرصت‌ها در منطقه حفاظت‌شده كهياز با استفاده از رويكردهاي كمّي و كيفي نظير SWOT، فرآيند تحليل سلسله مراتبي و ماتريس برنامه‌ريزي راهبردي كمّي و ارائه راهكار مديريتي مناسب براي توسعه پايدار در اين منطقه است. نتايج نشان داد كه بالا بودن تنوع‌زيستي، حضور گونه‌هاي شاخص نظير هوبره و چشم‌اندازهاي زيبا و بكر مهم ترين نقاط قوّت اين منطقه و نزديكي به منطقه گردشگري زواره و پناهگاه حيات‌وحش خارو و نزديكي به مراكز جمعيتي مهم ترين فرصت‌هاي منطقه است. مهم ترين نقاط ضعف، كمبود نيروي انساني و تجهيرات حفاظتي، حضور دامداران در منطقه و نبود مديران آگاه و ضعف مديريت آنها و مهم ترين عوامل تهديد‌كننده در منطقه كهياز، چراي بي‌رويه دام، شكار غيرمجاز و نامناسب بودن زير‌ساخت و عدم سرمايه‌گذاري در منطقه شناسايي شد. ماتريس برنامه‌ريزي راهبردي كمّي نشان داد بهترين راهبرد مديريتي در اين منطقه، توسعه گردشگري است. تنوع چشم‌اندازهاي طبيعي و بكر و تنوع حيات‌وحش منطقه شرايط مناسبي براي برگزاري تورهاي طبيعت‌گردي فراهم مي كند. توسعه زيرساخت‌ها و امكانات موردنياز، تبليغات مؤثر با استفاده از فناوري‌هاي جديد و سرمايه‌گذاري‌ مناسب در اين حوزه ضروري است.