اصول حاكم بر ارزيابي خسارات ناشي از نقض قرارداد در كنوانسيون بيع المللي كالا با مطالعه تطبيقي در حقوق ايران

فاقد عنوان لاتين

هدف از اصل جبران كامل خسارت قرار دادن شخص زيانديده در شرايطي است كه گويي قرارداد اجرا شده است. در همين خصوص مواد 75 و 76 كنوانسيون بيع بين‌المللي كالا دو روش عيني و انتزاعي را براي محاسبه خسارات ناشي از نقض قرارداد براي شخص زيانديده پيش‌بيني كرده است. روش عيني در تعيين ميزان خسارت ناشي از نقض قرارداد عبارت است از روشي كه در آن زيانديده، مستحق مطالبه مابه‌التفاوت قيمت قرارداد اصلي و قيمت معامله جانشين از شخص ناقض قرارداد است. روش انتزاعي نيز عبارت است از محاسبه‌ي خسارات با هدف پرداخت مابه‌التفاوت قيمت قرارداد و قيمت روز (قيمت بازار) از سوي ناقض قرارداد به طرف زيانديده قرارداد مي‌باشد. بر اساس مواد پيش‌بيني شده در كنواسيون، شخص زيانديده مي‌تواند علاوه بر دريافت خسارات ناشي از تفاوت بين قيمت قرارداد جايگزين يا قيمت رايج بازار و قرارداد اصلي، ديگر خسارت‌هاي از دست رفته خود را نيز مطالبه كند. علي رغم اينكه اين دو روش محاسبه خسارت در قوانين و مقررات حقوق ايران پيش‌بيني نشده‌اند، ولي مانعي وجود ندارد كه دادگاه‌ها براي جبران خسارت به اين دو روش متوسل شوند. دراعمال روش‌هاي عيني و انتزاعي محاسبه خسارات، رعايت اصل جبران كامل خسارت و قاعده تقليل خسارت ضروري است.

فاقد چكيده لاتين