تحليل ماهيت و قلمرو قراردادي شدن آيين دادرسي كيفري در حقوق ايران

فاقد عنوان لاتين

رويكرد سنتي حقوق كيفري به دلايل متعدد حقوقي، جرم شناسانه، مديريتي و غيره با تغييرهاي بنيادين مواجه شده است. قراردادي شدن حقوق كيفري از اصلي‌ترين اين تغييرها است كه بر اساس آن اراده يكي از طرفين دعواي كيفري يعني بزه‌ديده به رسميت شناخته شده و با قائل شدن نقش فعال و پويا براي وي در صورت احراز شرايطي در فرايند تعيين سرنوشت دعواي كيفري مداخله نمايند. حمايت از بزه‌ديده يكي از اصلي‌ترين هدف عدالت كيفري به شمار ميآيد. در اين ميان قراردادي شدن حقوق كيفري با قائل شدن نقش فعال براي بزه‌ديده در فرآيند كيفري، در تحقق هدف عدالت كيفري جايگاه ويژه‌اي دارد. بر اين اساس نقش بزه‌ديده در ادامه يا توقف دعواي كيفري، چگونگي اجراي پاسخ‌ها اثرگذار است. اين راهبرد در سراسر فرآيند كيفري داراي جلوه‌هاي گوناگوني است كه نقش بزه‌ديده در آنها نمايان است. در حقوق ايران هم مي‌توان رد پاي قراردادي شدن را در قوانين و مقررات كيفري مشاهده نمود و در واقع، برخي جلوه‌هاي تحقق عدالت توافقي در قوانين و مقررات كيفري از جمله قانون مجازات اسلامي و قانون آيين دادرسي كيفري وجود دارد،

فاقد چكيده لاتين