تاثير نانورس و ماده سازگاركننده بر جذب آب طولاني‌مدت، ضريب انتشار رطوبت و ريخت‌شناسي چندسازه چوب‌پلاستيك

فاقد عنوان لاتين

اين پژوهش با هدف بررسي تاثير نانوذرات رس و سازگاركننده انيدريد ماليئك پلي­پروپيلني بر جذب آب طولاني­مدت، ضريب انتشار رطوبت و ريخت­شناسي چندسازه چوب ­پلاستيك انجام شد. براي اين منظور، آرد چوب با نسبت 50 درصد با پلي­ پروپيلن مخلوط گرديد و از نانوذرات رس با نسبت­ هاي 0، 2 و 4 درصد بر مبناي وزن خشك آرد چوب و ماده سازگاركننده با نسبت­ هاي 0 و 3 درصد بر مبناي وزن پلاستيك استفاده گرديد. فرآيند اختلاط مواد داخل دستگاه اكسترودر انجام شد و نمونه­ هاي آزموني با استفاده از روش قالب­گيري تزريقي ساخته شدند. جهت مطالعه تاثير سازگاركننده انيدريدي از طيف­ سنجي مادون قرمز استفاده گرديد. سپس جذب آب طولاني­ مدت نانوچندسازه چوب ­پلاستيك طي 1560 ساعت انجام شد. همچنين جهت تعيين سرعت جذب آب در نانوچندسازه چوب­پلاستيك، ضريب انتشار رطوبت محاسبه شد. مطالعه ريخت­ شناسي نانوچندسازه­­ ها با استفاده از آزمون تفرق اشعه ايكس و ميكروسكوپ الكتروني پويشي انجام گرديد. نتايج نشان داد كه با افزايش نانورس و ماده سازگاركننده جذب آب و ضريب انتشار رطوبت در نانوچندسازه چوب پلاستيك كاهش يافت. نتايج حاصل از طيف­سنجي مادون قرمز نشان داد كه در اثر افزايش سازگاركننده انيدريدي ميزان جذب گروه­هاي هيدروكسيل كاهش يافت. تعيين نوع ساختار كريستالوگرافي نانوچندسازه با استفاده از اشعه ايكس نشان داد كه نوع ساختار تشكيل شده در نانوچندسازه از نوع بين لايه­اي بوده و با افزايش نانورس و ماده سازگاركننده فاصله بين لايه‌هاي سيليكاتي رس افزايش يافته است. نتايج حاصل از ميكروسكوپ الكتروني پويشي نيز حاكي از بهبود فصل مشترك بين چوب و پلاستيك در اثر افزايش سازگاركننده انيدريدي بود.

فاقد چكيده لاتين