اثر تنظيم‌كننده‌هاي رشدي گياهي در ريزازديادي آردوج ( Juniperus foetidissima Willd.)

اين پژوهش با هدف بهينه سازي تكثير درون شيشه آردوج تحت تيمارهاي مختلف پرآوري و ريشه زايي انجام شد. نمونه هاي گياهي مورد نياز از شاخه هاي يك‌ساله سالم و جوان پايه هاي اين‌گونه از جنگل هاي ارسباران جمع آوري شدند. اين پژوهش به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي اجرا و داده ها با استفاده از آزمون تجزيه واريانس دوطرفه مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفتند. براي باززايي مستقيم از تيمار تنظيم كننده هاي رشد گياهي BAP، KIN و TDZ در چهار سطح (صفر، 1، 3، 5 ميلي گرم در ليتر) به صورت مجزا و يا در تركيب با IAA در سه سطح (صفر، 0.1 و 0.5 ميلي گرم در ليتر) استفاده شد. همچنين براي بررسي ريشه زايي در آردوج، شاخساره هايي با ارتفاع بيش از يك سانتي متر، در محيط هاي كشت پايه OM، MS، DKW،WPM ، MS 1.2 و MS 1.4 حاوي IBA (نيم ميلي گرم در ليتر) كشت شدند. در اين بررسي شاخص هاي پاسخ به كشت بافت از قبيل درصد زنده ماني، درصد باززايي، تعداد شاخساره، طول شاخساره و درصد ريشه زايي بررسي شد. در بين تيمارهاي تنظيم كننده هاي رشد گياهي، بيشينه توليد شاخساره (3.82، 2.78 و 1.67 شاخساره در هر ريزنمونه) به ترتيب در محيط كشت MS تكميل‌شده با 1 ميلي گرم در ليتر BAP و 0.1 ميلي گرم در ليتر IAA، 3 ميلي گرم در ليتر كينتين (KIN) و 3 ميلي گرم در ليتر تيديازورون (TDZ) به دست آمد.