به‌كارگيري تكنيك دلفي و روش تاپسيس در طراحي شبكه جاده جنگلي با استفاده از GIS (بررسي موردي: جنگل‌هاي لاكوبن،‌ عباس‌آباد،‌ مازندران)

طرح هاي جنگلداري براي استفاده مطلوب از توليدات جنگل، تضمين بقا و توليد مستمر جنگل تهيه مي شوند. در طرح جنگلداري، طراحي مناسب شبكه جاده ها از اهميت بالايي برخوردار است. در اين پژوهش براي انتخاب معيارها ازتكنيك دلفي و شاخص هاي آماري از قبيل مد، ميانه و ميانگين و آزمون دوجمله اي استفاده شد. سپس معيارها با استفاده از روش تاپسيس براساس مقايسه زوجي وزن دهي شدند و با تلفيق نقشه معيارها و وزن هر يك به روش وزن دهي خطي، نقشه مطلوبيت جاده سازي تهيه شد. با استفاده از نرم افزار PEGGERدر محيطArcViewنه گزينه شبكه جاده طراحي و ارزيابي شدند و بر اين اساس بهترين گزينه انتخاب شد. وزن معيارهاي شيب دامنه، موجودي در هكتار و تراس هاي طبيعي به ترتيب 0.42، 0.24 و 0.10 به دست آمد. طبق نتايج حاصل از ارزيابي گزينه هاي شبكه جاده، جاده هاي طراحي شده 3، 7 و 5 به ترتيب با ارزش واحد طول 5725.01، 5668.88 و 5573.85 به عنوان سه گزينه مهم انتخاب شدند.نتايج اين پژوهش نشان داد كه توجه به معيارهاي فني و زيست محيطي در طراحي جاده موجب كاهش تخريب و صدمات محيط زيستي و كاهش هزينه هاي نگهداري جاده خواهد شد. همچنين با تلفيق نرم افزار GIS و PEGGER طراحي مناسب تر جاده هاي جنگلي امكان پذير است.