ارزيابي و پهنه‌بندي فرسايش خاك در مناطق كارستي با استفاده از مدل SMLRK (مطالعه موردي: حوضه الوند، استان كرمانشاه)

فرسايش خاك پديده مخربي است كه نتايج زيانباري چون بيابان‌زائي، كاهش حاصلخيزي خاك، افزايش سيلاب‌ها و بار رسوب آنها و تاثيرگذاري بر سازه‌هاي هيدروليكي را به دنبال خواهد داشت. رخداد اين پديده در مناطق حساس و شكننده كارستي منجر به بيابان‌زائي سنگي، تاثير بر سيكل هيدرولوژي كارست و كاهش كيفيت و كميت منابع آب كارست مي‌شود. حوضه‌ رودخانه‌ الوند در غرب استان كرمانشاه از تيپيك‌ترين مناطق كارستي ايران بوده كه ژئومورفولوژي كارست بخش وسيعي از سطح اين حوضه را تشكيل مي‌دهد و فرسايش تهديدي جدي براي منابع آب و خاك اين حوضه است. در اين پژوهش با استفاده از مدل SMLRK و با در نظرگرفتن شرايط ژئومورفولوژي كارست حوضه به ارزيابي و پهنه بندي فرسايش خاك در سطح حوضه پرداخته شده است. از مدل SMLRK براي تهيه نقشه فرسايش خاك در دو حالت دخيل كردن پارامتر نفوذ (كارست) و عدم دخالت آن استفاده شده است. نتايج نشان داد در حالت عدم دخالت و حالت دخالت پارامتر نفوذ در مدل، به ترتيب حدود 55% و 61% مساحت حوضه الوند در طبقات فرسايشي متوسط، زياد و خيلي زياد قرار مي گيرند. نتايج مدل SMLRK در حالت دخالت پارامتر نفوذ و شرايط كارستي حوضه، از تطبيق بيشتري با وضعيت طبيعي حوضه برخوردار بوده و اين مناطق داراي ميزان فرسايش خاك بيشتري مي‌باشند. شيب و بارش زياد و خاك كم ضخامت، مهمترين دلايل فرسايش زياد خاك در نواحي كارستي حوضه بوده است.