ارزيابي تغيير كاربري اراضي و تاثير آن بر هيدروگراف سيل حوزه آبخيز امامه، استان تهران

فاقد عنوان لاتين

تغيير در الگوي كاربري اراضي، فرآيندهاي هيدرولوژيكي در حوضه­ ها را متاثر ساخته و تعادل طبيعي جريان آب را مختل مي­كند. در پژوهش حاضر، تغيير مولفه­ هاي هيدرولوژيكي حوزه آبخيز امامه در نتيجه تغييرات كاربري اراضي در طي سال­هاي 1367 الي 1392، مورد بررسي قرار گرفته است. به علت نبود نقشه كاربري اراضي در سال­هاي گذشته، جهت تهيه نقشه كاربري اراضي مربوط به سال 1367 حوضه، از تصاوير سنجنده TM ماهواره لندست استفاده شد كه اين تصاوير در محيط نرم ­افزار ERDAS Imagine پردازش شدند. جهت تهيه نقشه كاربري اراضي مربوط به سال 1392 حوضه از اطلاعات كاربري موجود استفاده گرديد. در ادامه، نقشه­ هاي كاربري اراضي مربوط به سال­ هاي 1367 و 1392 در محيط نرم­افزار ArcGIS تهيه شدند. در نقشه­ هاي حاصل، شش طبقه كاربري اراضي مراتع درجه 1، 2، 3، كشاورزي و باغ، باير، و بستر رودخانه به­ دست آمد. با توجه به نتايج حاصله، حوزه آبخيز امامه در بازه زماني مورد مطالعه، دستخوش تغيير كاربري اراضي زيادي شده است، به طوري كه مراتع از درجه 1 به درجه 2 و از درجه 2 به درجه 3 و حتي باير تبديل شده و سطح مناطق مسكوني (ويلا) از مقدار 5/2 درصد در سال1367 به 4/8 در سال 1392 افزايش يافته است. جهت بررسي تاثير تغييرات كاربري اراضي بر هيدروگراف سيل حوزه آبخيز امامه از مدل HEC-HMS استفاده گرديد. نتايج بررسي هيدروگراف دو سال مذكور حاكي از افزايش حجم رواناب و دبي اوج سيلاب در طي دوره زماني 25 سال مي­باشد. ضريب رواناب حوضه نيز از 82/0 به 89/0 افزايش پيدا كرده است.

فاقد چكيده لاتين